Wat te doen in New Orleans: French Quarter, jazz en moerassen

New Orleans ligt in een bocht van de Mississippi in het zuidoosten van Louisiana, op 29,98°N, 90,08°W, gesticht in 1718, met 383.997 inwoners binnen grenzen die 907 km² beslaan, waarvan een groot deel open water. Van de 12 districten dragen het French Quarter, het Garden District, Tremé en Faubourg Marigny vrijwel al het bezoek. De catalogus van New Orleans die wij volgen telt 674 boekbare ervaringen bij een mediaan van 48 €, van 15,39 € tot 167,54 €, achter 123.643 reviews over de 50 producten in onze steekproef.

De vorm ervan lijkt niet op die van de meeste stadscatalogi. Er is geen kathedraalrij om over te slaan: 1 van de 50 producten draagt een skip-the-line-label, en dat is een aquariumticket. Wat verkocht wordt is een sfeer en een boot — 11 producten zijn spook-, voodoo- of spookhuistours (29,4% van de reviews) en 15 zijn moeras-, bayou- of airboattochten (23,9%), samen meer dan de helft van alles wat in naam van deze stad wordt geboekt.

Wat boek je als eerste in New Orleans?

Boek op de klok, niet op de wachtrij. Slechts 1 van de 50 producten draagt een skip-the-line-label en 0 staan aangemerkt als waarschijnlijk uitverkocht, dus niets is hier gerantsoeneerd; wat schaars is, is daglicht. Moerastochten met vervoer duren 4 tot 5 uur, plantagedagen langs de River Road 5,4 tot 5,5, en gecombineerde moeras-en-plantagedagen 7,75 tot 8, terwijl al het andere in de top tien kort is — 0,9, 1,75, 1,75, 2, 2, 3 en 3 uur. Omdat 100% van de catalogus gratis annuleert, kost het vastzetten van data vroeg niets, over alle boekbare ervaringen van de stad heen.

Het French Quarter: een Spaanse stad met een Franse naam

Het Vieux Carré is het oorspronkelijke raster uit 1718, dertien blokken bij zes tussen de rivier, Canal Street, Rampart Street en Esplanade Avenue, met Jackson Square en de St. Louis-kathedraal erin. Bijna niets daar is Frans: de branden van 1788 en 1794 verwoestten de houten stad onder Spaans bestuur, en ze werd herbouwd volgens Spaanse koloniale voorschriften — baksteen, stuc, binnenplaatsen en de ijzeren galerijen die iedereen als Frans fotografeert. De catalogus behandelt de wijk als loopgrond, niet als ticket; het sterkste product hier is een eetwandeling van 72,12 € voor 3 uur, met 4,83 over 6.641 reviews.

Live jazz: Frenchmen Street, Congo Square en het Jazz Museum

Livemuziek verdeelt zich per straat. Bourbon Street draait op daiquiri's, coverbands en volume; Frenchmen Street, drie blokken van Faubourg Marigny net voorbij het Quarter, herbergt de zalen waar jazz, funk en brass echt gespeeld worden — The Spotted Cat, d.b.a., Snug Harbor — en de meeste vragen weinig of niets aan de deur. Preservation Hall, sinds 1961 aan St. Peter Street, is de akoestische zaal: geen versterking, geen bar, korte sets.

Congo Square, in Louis Armstrong Park in Tremé, is de plek van oorsprong — de grond waar tot slaaf gemaakte Afrikanen zich onder koloniaal recht op zondag mochten verzamelen en het trommelen en dansen van West- en Centraal-Afrika levend hielden. Het New Orleans Jazz Museum, beheerd door het Louisiana State Museum in de Old U.S. Mint uit 1835, bewaart de eerste kornet van Louis Armstrong, volgens nolajazzmuseum.org. De verpakte versie scoort slecht: de vijf laagst beoordeelde producten in de catalogus zijn allemaal riviercruises, 4,13 tot 4,26, en de zeven cruiseproducten houden 19.660 reviews bij een gewogen 4,23, de slechtste van alle categorieën hier.

Het National WWII Museum in het Warehouse District

Het National WWII Museum opende op 6 juni 2000 als National D-Day Museum, gebouwd rond de Higgins boat — het landingsvaartuig dat Andrew Higgins in New Orleans ontwierp en bouwde en dat in Normandië werd ingezet. Het Congres wees het later aan als het officiële nationale museum van de Tweede Wereldoorlog, en de campus beslaat inmiddels meerdere paviljoens. Het is het enige museumticket bij de twintig meest geboekte producten van de catalogus: 34,18 €, met 4,84 over 2.352 reviews, 29,3% onder de mediaan van 48 €. Reken op veel meer dan de twee uur die het ticket nominaal dekt; paviljoens op nationalww2museum.org.

Moerastochten, alligators en de Barataria Preserve

De grootste categorie die onder de naam van deze stad wordt verkocht, ligt niet in de stad. 15 van de 50 producten zijn moeras-, bayou- of airboattochten en houden 29.587 reviews — 23,9% van het totaal, vanaf 15,39 €, het goedkoopste product in de catalogus, tot 140,71 €. De trage overdekte boot is stil genoeg om dieren te zien en kost 15,39 € tot 30,78 € zonder vervoer; de airboat, een platbodem die door een vliegtuigpropeller wordt voortgeduwd zodat hij over enkele centimeters water kan varen, is sneller, luider en duurder, 51,89 € tot 101,14 €. De best beoordeelde is een bayouboot met vervoer, 66,42 € voor 5 uur, met 4,91 over 6.851 reviews.

De Amerikaanse alligator verdween in 1987 van de Amerikaanse lijst van bedreigde soorten en wordt beheerd als beschermde soort. Alligators zijn koudbloedig: onder ongeveer 21°C stoppen ze met eten en bewegen ze nauwelijks nog, dus wintertochten zien er veel minder. Het gratis alternatief is de Barataria Preserve bij Marrero, een onderdeel van het Jean Lafitte National Historical Park and Preserve, met vlonderpaden door hetzelfde cipres-tupelomoeras en zonder entreegeld. Paden op nps.gov/jela.

New Orleans is die zeldzame stad waarvan de grootste boekbare categorie erbuiten ligt en waarvan het grootste evenement helemaal niet te boeken is. Tussen het moeras en de straatoptocht verkoopt de catalogus wat ertussenin overblijft.

Iracema Melo, bij het lezen van de catalogus van New Orleans

De St. Charles-tram en het Garden District

De lijn over St. Charles Avenue begon in 1835 als New Orleans & Carrollton Rail Road en is de oudste onafgebroken rijdende stadstram ter wereld, een National Historic Landmark bediend door de donkergroene Perley A. Thomas-wagens uit de jaren 1920. Hij vertrekt van Canal Street naar Carrollton, 45 tot 50 minuten enkele reis, in een gerommel op wandeltempo dat de rit zelf is en geen kortere weg. Het Garden District begint vijftien minuten verderop langs de lijn, vanaf 1832 uitgesneden uit de Livaudais-plantage door Anglo-Amerikaanse nieuwkomers die zich stroomopwaarts van de creoolse stad vestigden en pas in 1852 werden geannexeerd. Eén huis per groot perceel geeft de wijk haar naam en haar Greek Revival-gevels.

Begraafplaatsen: bovengrondse graven en de regel van een jaar en een dag

De begraafplaatsen van New Orleans zijn gewijde begraafgrond die nog in gebruik is, grotendeels katholiek en beheerd door het aartsbisdom van New Orleans. Families begraven er nog steeds hun doden, en het spooktourkader valt slecht op grond waar vorig jaar iemands grootmoeder is bijgezet.

De graven staan bovengronds omdat Franse en Spaanse kolonisten zo begroeven, in navolging van de mediterrane praktijk — het verhaal dat doodskisten uit de grond komen bovendrijven is hooguit een bijkomend detail, niet de reden. Waar het om gaat, is hergebruik. Een familiegraf is in het klimaat van Louisiana een bakstenen oven; volgens het gebruik dat de wet erkent mag het pas een jaar en een dag na de laatste bijzetting weer worden geopend, waarna de eerdere resten in de caveau gaan, de kamer eronder, en de plek opnieuw wordt gebruikt. Eén graf bevat generaties, en daarom lopen de inscripties op tot een dozijn namen.

St. Louis Cemetery No. 1, geopend in 1789, is de oudste die nog overeind staat, en het goedkoopste kernproduct van de catalogus is precies de erkende rondleiding daar: 21,99 € voor 55 minuten, met 4,63 over 4.603 reviews, 54,5% onder de mediaan van 48 €. Dat product bestaat juist omdat de toegang beperkt is — het aartsbisdom laat bezoekers toe in gezelschap van een erkende gids, of nabestaanden van wie daar begraven ligt. De regels verschillen per begraafplaats en zijn al meer dan eens gewijzigd, dus controleer de huidige stand van zaken voordat je gaat.

Voodoo in New Orleans is een religie, geen griezeltour

Louisiana-voodoo is een religie met West- en Centraal-Afrikaanse wortels — Fon, Yoruba en Kongo —, door tot slaaf gemaakte mensen naar de kolonie gebracht, na 1791 versterkt door vluchtelingen van de Haïtiaanse Revolutie en versmolten met het katholicisme onder omstandigheden waarin openlijke Afrikaanse praktijk werd bestraft. Ze heeft vandaag beoefenaars in de stad, met tempels en gemeenschapsverplichtingen die niets met bezoekers te maken hebben.

Marie Laveau (ca. 1801-1881), vrije zwarte vrouw, kapster, praktiserend katholiek en de invloedrijkste voodoofiguur in de geschiedenis van de stad, rust naar men aanneemt in het graf van de familie Glapion op St. Louis Cemetery No. 1. Dat graf met krijtkruisen markeren is vandalisme aan een beschermd monument en een moderne uitvinding, geen overgeleverd ritueel. Laat het ongemarkeerd.

Het kader van de catalogus verdient het om duidelijk benoemd te worden. 11 van de 50 producten zijn spook-, voodoo- of spookhuistours en houden 36.298 reviews — 29,4% van het totaal, en de meest geboekte ervaring van de stad is er een van, voor 32,53 € voor 1,75 uur, met 4,55 over 13.647 reviews. Hun titels archiveren routineus een levende religie tussen een spook en een vampier. Een tour kan vermaken en tegelijk een slechte plek zijn om te leren wat voodoo is.

Plantages langs de River Road: plekken van slavernij

De River Road volgt de Mississippi stroomopwaarts door de parishes St. Charles, St. John the Baptist en St. James. De huizen eraan waren de woningen van de suikerplanters, en de landerijen eromheen waren dwangarbeidskampen: hun rijkdom werd voortgebracht door tot slaaf gemaakte mensen, en suiker behoorde tot het dodelijkste werk van de slavernij in Noord-Amerika. Dát is waar een plantagebezoek een bezoek aan is, en de locaties gaan er zeer verschillend mee om.

Whitney Plantation in Wallace opende in 2014 als het eerste museum in de Verenigde Staten dat specifiek rond de slavernij is gebouwd, en duidt de plek vanuit het perspectief van de mensen die daar tot slaaf waren gemaakt, met gedenktekens die hen bij naam noemen en hun getuigenissen in het hart van het bezoek. Oak Alley in Vacherie staat bekend om haar gang van 28 eiken en houdt naast de rondleiding door het huis een tentoonstelling over de slavernij in gereconstrueerde verblijven. Destrehan, uit 1787, was verbonden met de opstand aan de Duitse Kust van 1811, de grootste opstand van tot slaaf gemaakte mensen in de geschiedenis van de Verenigde Staten.

De boekingsgegevens laten zien welk kader verkoopt. 7 plantageproducten houden 8.017 reviews — 6,5% van het totaal, en per locatie dragen de drie van Oak Alley 6.067 reviews tegen 1.823 van Whitney — 3,3 tegen 1, terwijl het enige Destrehan-product wordt verkocht als spookhuistour bij nacht, voor 60,68 €. Een stadstour die uitdrukkelijk op de slavernij en de nasleep daarvan is gebouwd, scoort 4,93, de hoogste van alle stadstours hier, op slechts 525 reviews, precies tegen de prijs van de mediaan van 48 €. De vraag wijst naar de eikenlaan; de geschiedenis staat aan het andere eind ervan.

Creole

In Louisiana oorspronkelijk mensen die in de kolonie geboren waren en niet in Europa of Afrika. De creoolse keuken is de keuken van de stad: tomaat en boter, Europese techniek gekruist met Afrikaans en Caribisch koken.

Cajun

Afstammelingen van de Acadiërs die tussen 1755 en 1764 uit het huidige Nova Scotia werden verdreven en zich in het landelijke zuidwesten van Louisiana vestigden. De cajunkeuken is plattelandskeuken: donkere roux, één pan, geen tomaat.

Second line

De menigte die dansend de "main line" van een brassband en haar club door de straat volgt. Ze stamt af van de jazzbegrafenissen en de Social Aid and Pleasure Clubs, die op zondag nog altijd optrekken.

Beignet

Een vierkant stuk gefrituurd deeg zonder gat, bedolven onder poedersuiker; sinds 1986 de officiële donut van de staat Louisiana.

Po'boy

Een broodje op New Orleans' Frans brood, gedoopt tijdens de tramstaking van 1929, toen de gebroeders Martin de stakende conducteurs te eten gaven — "daar komt weer een poor boy".

Creole- en cajunkeuken: gumbo, beignets en de po'boy

De twee keukens van Louisiana zijn geen synoniemen. Creole is de stadskeuken, gebouwd in de keukens van New Orleans met Europese techniek, Afrikaanse en Caribische invloed en tomaat in de pan; cajun is de plattelandskeuken van de Acadische parishes ten westen hiervan, gebouwd op een donkere roux en één pan. Beide leveren gumbo, en de twee gumbo's zijn verschillende gerechten. Eromheen liggen jambalaya, rivierkreeftétouffée, rode bonen met rijst op maandag, de muffuletta, de po'boy en de beignet. Eten is de best beoordeelde categorie van de catalogus: 5 producten met 13.138 reviews bij een gewogen 4,86, tegen 4,79 voor moerastochten, 4,63 voor spooktours en 4,23 voor cruises.

Mardi Gras: wat de catalogus je niet kan verkopen

Mardi Gras is een dag, geen seizoen. Carnaval opent op 6 januari, Driekoningen, en sluit op Mardi Gras zelf, de dinsdag voor Aswoensdag — 9 februari 2027, daarna 29 februari 2028, elk jaar meebewegend met Pasen. De optochten worden gedragen door de krewes, particuliere clubs die de praalwagens bouwen en kralenkettingen en met de hand versierde voorwerpen de menigte in gooien. Ze rijden over openbare straten, en kijken kost niets. Daarom is 0 van de 50 producten in onze steekproef een Mardi Gras-product: het grootste evenement dat deze stad opzet is structureel onverkoopbaar, ook al haalt het de overnachtingsmarkt twee weken lang uit elkaar.

Ervaringen in New Orleans vergeleken: prijs, tijd, score

De prijzen, duren en scores hieronder zijn de cijfers die wij vandaag volgen voor de tien meest beoordeelde producten uit de volledige ervaringscatalogus van New Orleans.

Je verplaatsen in New Orleans: trams, bussen en de veerboot

De New Orleans Regional Transit Authority rijdt de bussen en vier tramlijnen — St. Charles, Canal, Riverfront en Rampart–St. Claude — tegen een gepubliceerd tarief van 1,25 $ per rit, met een Jazzy Pass van één dag voor 3 $ en van drie dagen voor 9 $; controleer eerst de geldende tabel op norta.com. De veerboot naar Algiers Point steekt over vanaf het einde van Canal Street en geeft het goedkoopste uitzicht op de skyline. Het French Quarter en het Central Business District zijn van begin tot eind te belopen en een auto is in beide een blok aan je been; de luchthaven ligt 18 km ten westen van het centrum. Andere uitvalsbases vind je op onze pagina over de Verenigde Staten.

Veelgestelde vragen